Η αράχνη βαρέθηκε τον ιστό τηςκαι ξεκίνησε το ταξίδι.Καθώς περπάταγε, δειλά έκανε βήματα στον κύκλο που ‘κλεινε η σκιά.
Πέπλα βροχής να διαπεράσω έπρεπε,σε δρόμους που σκοτεινιάζουν πρωί.
Νινόν Δημητριάδη-Καμπούρη
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Tseligas" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
