Κι όμως, Δημήτρη, ξανά πίσω δεν πρέπει να γυρίσουμε Χρέος μας είναι πια να μη γυρίσουμε.
Ας ξανατραγουδήσουμε πάλι εκείνο το τραγούδι που λέγαμε στην αρχήΑς ξανασκεφτούμε τα ίδια πράγματα όπως όταν ξεκινήσαμεΓιατί όλα, ξέρεις, πως τελειώνουνε και μόνο ένα δεν τελειώνειΓιατί κι η ίδια η ζωή, Δημήτρη, είναι κι αυτή όμορφηΌσο κι αν έζησε κανείς μέρες πολύ κακέςΌσο κι αν είν' μοιραίο να τις ζήσει ή κι αν τις ζει ακόμα.Τώρα που φτάσαμεν εδώ δεν πρέπει να ξαναγυρίσουμε,Πιο καλά να σταθούμε εδώ, μα όχι πάλι πίσω.
Μανόλης Αναγνωστάκης (1945)
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Tseligas" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
