σε χρονικά καλούπια το χρυσάφι του για τους ενοίκους.Μα η καρδιά σου όταν φλέγεται και φέγγεταιαπ’ τους ήλιους επτά Γαλαξίων, η ενισχυμένη δόση ακτίνων του πέμπτου, έστω, ορόφουλαβώνει με σκιές την ύπαρξή σου.Τότε αρνούμενοςτο πρόγραμμα και μέτρημα της χρυσής προσφοράς, μες στα μπετόν μερώνεσαι. 
(Μιας ανάστασης η ένταση μ’ επιταφίων κεριά δεν αρμονίζεται).Και στα μεσάνυχτα πλανιέσαιπιο φωτεινό να αισθανθείςτ’ αστέρι που πνίγεται στου Θερμαϊκού το κύμα, εκεί κοντά στην έξοδο των υπονόμων της ΣαλονίκηςΣτέλιος Αθ.Κυριακίδης(Από το Περιδοδικό «ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ τεύχος 30 )
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Tseligas" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
