μὲ τὰ χεράκια της
κι ἐγέμισε ἀπὸ ἄνθη ἡ πλάτη, ἡ ἀγκαλιὰ
καὶ τὰ μαλλάκια της.Ἄχ! χιονισμένη σὰν τὴν εἶδα τὴν τρελλὴ γλυκὰ τὴ φίλησα, τῆς τίναξα τὰ ἄνθη ἀπ᾿ τὴν κεφαλὴ κι ἔτσι τῆς μίλησα:
-Τρελλὴ νὰ φέρεις στὰ μαλλιά σου τὴ χιονιὰ τὶ τόσο βιάζεσαι; Μόνη της θὲ νὰ ῾ρθεῖ ἡ βαρυχειμωνιά, δὲν τὸ στοχάζεσαι;Τοῦ κάκου τότε θὰ θυμᾶσαι τὰ παλιὰ τὰ παιχνιδάκια σου, κοντὴ γριούλα μὲ τὰ κάτασπρα μαλλιὰ καὶ τὰ γυαλάκια σου.ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Tseligas" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
