Η απόφαση είναι δεδομένη: Δεν πληρώνουμε τα χρέη των καπιταλιστών. Οργανωμένα, συλλογικά επιστρέφουμε τα χαράτσια. Να κόψουν το λαιμό τους οι καπιταλιστές, η κυβέρνησή τους, τα κόμματά τους.
Πώς θα γίνει; Με συγκέντρωση των χαρτιών που επιβάλλουν τα χαράτσια, για να επιστραφούν όλα μαζί, ή όσο το δυνατόν περισσότερα στην κυβέρνηση.
Πού: Στο συνδικάτο (να γίνει το δεύτερο σπίτι μας για τα πάντα), κι όπου δεν υπάρχει να στηθούν Επιτροπές Αγώνα.
Πότε; Κάθε μέρα.
Ποιοι; Οι πάντες. Αυτός ο αγώνας δε γίνεται με αντιπροσώπους. Απαιτεί την προσωπική συμμετοχή του καθενός.
Το μήνυμα είναι: Κανένας μόνος του, όλοι για έναν κι ένας για όλους. Καθέναν μόνο του τον τρώει ο λύκος. Ολοι μαζί είναι δύναμη ακατάβλητη.
Τα πυρωμένα λόγια που ακούγονται στις γειτονιές κάθε που φτάνει στα σπίτια το χαρτί για το χαράτσι, να γίνουν πράξη - φωτιά που θα σφυρηλατήσει και θα δέσει ατσάλινα την απόφαση: Να κάνει ο αγώνας των εργατών κόλαση τη ζωή των αστών, για να ζήσουν οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα.
***Ο αστικός Τύπος και τα κανάλια τους σπέρνουν τρόμο και υποταγή (ακόμα κι όταν δήθεν μόνο περιγράφουν). Δείχνουν σα μονόδρομο τα χαράτσια, ενοχοποιούν την εργατική τάξη ως ένοχη για τα χρέη των καπιταλιστών. Αλλά και αποκαλύπτουν - μέσα στη βιάση τους - ότι αυτό που τους καίει είναι το αύριο του πολιτικο-οικονομικού συστήματος που υπηρετεί τα μονοπώλια. Η συζήτηση ήδη έχει μετατεθεί όχι στο αν θα παρθούν κι άλλα μέτρα ενάντια στην εργατική τάξη και τ' άλλα λαϊκά στρώματα, αλλά στο πώς θα είναι ισχυρότερη η αστική εξουσία - κυβέρνηση που θα αναλάβει να επιβάλει τα μέτρα.
Στον αντίποδα αυτής της αντεργατικής προπαγανδιστικής μηχανής, μόνο ο «Ριζοσπάστης» και ο «902» δίνουν τη μάχη από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων στην πρώτη γραμμή για την οργάνωση της πάλης.
Μιας πάλης που μόλις τώρα αρχίζει και θα είναι διαρκής.
***Ολα είναι θέμα συσχετισμών. Οσο περισσότεροι εγκαταλείπουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όσο περισσότεροι προσχωρούν στα μάχιμα τμήματα του λαϊκού κινήματος, τόσο πιο δύσκολη θα είναι η ζωή της κάθε αστικής κυβέρνησης, σήμερα του ΠΑΣΟΚ, αύριο των συνεργαζόμενων αστικών δυνάμεων.
Τα άρθρα στον αστικό Τύπο κάνουν καθαρό πως ο αστικός κόσμος βρίσκεται σε συναγερμό. Συγκεντρώνει τις δυνάμεις του για οξύτατο πόλεμο με το λαό.
Να μη βρεθεί άνθρωπος των λαϊκών στρωμάτων που με τη στάση του θα ενισχύσει τις γραμμές της πολεμικής μηχανής των αστών. Καμία ανοχή, καμία συμμετοχή.
Ολες οι μορφές οργανωμένης, συλλογικής πάλης είναι πρόσφορες. Πριν απ' όλα, μέσα στους τόπους δουλειάς, όπου οι συνελεύσεις πρέπει να γίνουν καθημερινή πραγματικότητα. Οργάνωση της πάλης παντού. Και στις γειτονιές που μπορούν να έχουν μορφή από ανοιχτή λαϊκή συνέλευση, ως και συνελεύσεις σε επίπεδο πολυκατοικίας. Κάθε μορφή που υπηρετεί την οργάνωση της αντίστασης είναι θεμιτή. Κάθε συλλογικά παρμένη απόφαση είτε για να παρεμποδιστεί το κόψιμο του ρεύματος, είτε για να αποτραπούν κατασχέσεις, είτε για να εξασφαλιστεί το επίδομα ανεργίας στον απολυμένο, όλες είναι θεμιτές. Η λαϊκή αυτενέργεια και πρωτοβουλία έχουν απέραντα ανοιχτό το πεδίο να αναπτυχθούν. Ο σκοπός - ιερότατος - βλογάει τα μέσα.
Καθένας και τα πάντα μπαίνουν στην υπηρεσία αυτής της αναμέτρησης. Για να σταθεί όρθιος ο λαός. Να καταποντιστούν οι αστοί.
Η μάχη είναι σ' όλα τα μέτωπα. Στο σχολείο οργανωμένη άρνηση πληρωμών για ό,τι έχει ήδη προπληρωθεί για τη δωρεάν Παιδεία, στον παιδικό σταθμό. Και διεκδίκηση από το κράτος.
Κανένας δεν πληρώνει ούτε ένα σεντς. Ολα όσα είναι υποχρέωση του κράτους να παρέχει έχουν ήδη προπληρωθεί και με το παραπάνω.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πρέπει να έχουν κανένα κόμπλεξ ή φόβο για τους μισθούς τους. Να συνταχθούν με το σύνολο της εργατικής τάξης και να αξιώσουν να πληρώσει η πλουτοκρατία. Το χρήμα που μαζεύει η κυβέρνηση δεν πάει σε μισθούς και συντάξεις, όπως γράφουν. Πάει για αποπληρωμή χρέους που δημιουργήθηκε από τις παροχές στο μεγάλο κεφάλαιο.
Οι άνεργοι να ξέρουν πως δε θα ανοίξουν δουλειές με τις απολύσεις στο Δημόσιο. Αντίθετα, περισσότεροι θα σφάζονται καθημερινά για ένα ψίχουλο.
Ο στόχος της κυβέρνησης είναι να πάει το μεροκάματο για όλους, ιδιωτικούς και δημόσιους, κοντά στα 20 ευρώ, να κάνει συντάξεις και επιδόματα ανεργίας ένα, στα 300 ευρώ.
Αυτή η τρομακτική μείωση εισοδήματος που οδηγεί σε εξίσου τρομακτική αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης είναι η προϋπόθεση που βάζουν οι αστοί, για να επενδύσουν κεφάλαια, έτσι ώστε να είναι αποδοτικά γι' αυτούς.
Ακριβώς απέναντι το συμφέρον των εργατών και μαζί τους το συμφέρον κάθε ανθρώπου των λαϊκών στρωμάτων. Στράτευση τώρα στον ταξικό στρατό. Συστράτευση τώρα με τις ταξικές δυνάμεις και λαϊκή συμμαχία.
Κλειστά αυτιά στην αστική προπαγάνδα. Κάθε εργάτης πρέπει να γνωρίζει πως ο κάθε αστός δημοσιογράφος πληρώνεται χρυσός για να ξεφτιλίζει καθημερινά την εργατική τάξη.
Ο τόπος εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν έχει ανάγκη από ένα καλό ΠΑΣΟΚ, μια καλή ΝΔ. Ο τόπος έχει ανάγκη τη λαϊκή εξουσία για να υπάρξει οικονομία σε όφελος του λαού.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ Ποια «νομιμότητα»; Το ιδεολόγημα της «ανομίας» ανασύρουν τα αστικά επιτελεία, όσο μεγαλώνει η ανταπόκριση του λαού στο κάλεσμα των συνδικάτων και των άλλων φορέων του κινήματος για οργανωμένη άρνηση πληρωμής των χαρατσιών που αποφασίζουν κυβέρνηση και τρόικα. Μάλιστα, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του Γιούρογκρουπ - Εκοφίν, η σχετική αρθρογραφία εντάθηκε στον αστικό Τύπο, παράλληλα με την κυβερνητική προπαγάνδα ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αντιμάχεται την κυρίαρχη πολιτική. Κοντά σ' αυτούς, κόμματα - θιασώτες του «γύψου», όπως ο ΛΑ.Ο.Σ., έσπευσαν να αναλάβουν ρόλο «λαγού» στην ένταση της καταστολής του λαϊκού κινήματος και της πολιτικής του πρωτοπορίας. Τι λένε; Πως «νόμιμο» είναι ό,τι ψηφίζει η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή. Δηλαδή, «νόμιμο» είναι χιλιάδες εργατικές - λαϊκές οικογένειες να μην μπορούν πλέον να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες, άνεργοι και άλλες ευπαθείς ομάδες να μην έχουν πρόσβαση ούτε στο ηλεκτρικό ρεύμα, χιλιάδες να πετιούνται βίαια εκτός παραγωγής, ο μισθός για τους νέους εργαζόμενους να έχει κατρακυλήσει στα 500 ευρώ, να κόβονται δραστικά οι συντάξεις, να έχει καταργηθεί κάθε έννοια σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνική δραστηριότητα του εργαζόμενου, τον ελεύθερο χρόνο του, τη δυνατότητα να κάνει οικογένεια. Νόμιμο για το αστικό σύστημα είναι οι μαθητές να μην έχουν βιβλία, τα σχολεία να χρηματοδοτούνται από τις τσέπες των γονιών, χιλιάδες μεροκαματιάρηδες να μην έχουν παιδικό σταθμό για τα παιδιά τους και όποιος αρρωστήσει να πρέπει να ξοδέψει μια περιουσία στα ιδιωτικά ή στα κατ' ευφημισμόν δημόσια νοσοκομεία. Αλλά γιατί είναι «νόμιμα» όλα τα παραπάνω και δεν είναι νόμιμη η διεκδίκηση του λαού για ανακούφιση της ζωής του, για κάλυψη των αναγκών του; Ο λαός πρέπει να αντιπαλέψει, να ανατρέψει τη βαρβαρότητα, αλλάζοντας τους συσχετισμούς σε βάρος εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που επιβάλλουν ή στηρίζουν τα μέτρα της πλουτοκρατίας. Να σκεφτεί ότι οι κατά τ' άλλα «δημοκράτες» αστοί ούτε αυτό το δικαίωμα δεν του επιτρέπουν, στα πλαίσια της δικής τους αστικής δημοκρατίας: Να ζει με αξιοπρέπεια. Να παλεύει για το δίκιο του, μαζί με κόμματα που έχουν κάθε δικαίωμα να αγωνίζονται με όρους μαζικής πολιτικής πάλης για να γίνουν οι θέσεις τους πλειοψηφικές στην κοινωνία. Οι αστοί μάλιστα είναι διπλά υποκριτές, όταν χαιρετίζουν τους υποκινούμενους από τους ιμπεριαλιστές «αντιφρονούντες» στις χώρες της Β. Αφρικής και την ίδια ώρα, εντός των συνόρων, ξορκίζουν κάθε γνήσια λαϊκή αντίδραση στη βάρβαρη πολιτική τους. Το ιδεολόγημα της «ανομίας» δεν είναι καινούριο. Δουλεύτηκε προπαγανδιστικά απ' όταν το ΚΚΕ μίλησε για πόλεμο της πλουτοκρατίας σε βάρος του λαού με αφορμή την κρίση και την ανάγκη τα λαϊκά στρώματα να απαντήσουν με πόλεμο. Οξύνθηκε όταν το σύνθημα για ανυπακοή και απειθαρχία πήρε σάρκα και οστά στις απεργίες και τις άλλες κινητοποιήσεις του ταξικού κινήματος. Σήμερα, η τρομοκρατική προπαγάνδα κλιμακώνεται, καθώς κερδίζει έδαφος το κάλεσμα σε οργανωμένη άρνηση πληρωμής, που, μαζί με άλλα μέτωπα πάλης μέσα από τα συνδικάτα, μπορεί να στεριώσει δυνατό κίνημα στα εργοστάσια και τις εργατογειτονιές, να εμποδίσει σοβαρά τα μέτρα, να γίνει κρίκος στην πάλη για μεγαλύτερα ρήγματα στο αστικό σύστημα. Κανένα φόβο να μην έχει ο λαός. Το δίκιο είναι με το μέρος του και η δική του «νομιμότητα» είναι αυτή που τελικά θα δώσει διέξοδο. Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣΔιαβάστε όλο το άρθρο στο "Ropewalker Kassandra" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
