Πολύ μελάνι χύνεται καιρό τώρα για τις αλλαγές που φέρνει ο νέος νόμος - έκτρωμα για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Ο νόμος ψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ, το κόμμα του Καρατζαφέρη και της Μπακογιάννη. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι πρυτάνεις πήραν σβάρνα δικηγορικά γραφεία και δικαστήρια για να τον βγάλουν παράνομο! Μόνο το ΚΚΕ τον πάλεψε και συνεχίζει, μέσα και έξω από τη Βουλή.
Πολλές σελίδες θα μπορούσαν να γραφτούν για να απαντήσουν στους διάφορους γραφιάδες, καθηγητές ή άλλους «ειδικούς» της εκπαίδευσης. Ολοι με ένα στόμα - μια φωνή προπαγανδίζουν την αναγκαιότητα των μέτρων.
Αλλοι, όπως ο κ. Μανδραβέλης της «Καθημερινής» του συγκροτήματος Αλαφούζου, σε άρθρο του (8-9-2011) χαρακτηρίζουν το νόμο - έκτρωμα «βουβό καθολικό αίτημα της ελληνικής κοινωνίας». Τώρα προτρέπουν «...ομάδες ανένταχτων και οργανωμένων μόνο μέσω διαδικτύου φοιτητών», να φτιάξουν «αντικίνημα» όπως η ίδια η υπουργός Παιδείας είχε δηλώσει στη Βουλή (9-7-2010).
Τα τρομοκρατικά διλήμματα και οι εκβιασμοί προς τους φοιτητές μεγαλώνουν μετά και το χρονοδιάγραμμα του υπουργείου για την υλοποίηση του νόμου.
Μια σειρά μέτρα είναι ήδη εδώ.
Τι όμως κάνει τόσο θρασύτατους τους κονδυλοφόρους της «Κ» και του υπουργείου; Πού ποντάρουν;
Εδώ και χρόνια έχουν δρομολογηθεί οι αντιδραστικές αλλαγές στα Πανεπιστήμια. Ηδη, μια σειρά μέτρα όπως η αξιολόγηση από εταιρείες, οι κύκλοι σπουδών, η ύπαρξη επιχειρήσεων μέσα στα ιδρύματα είναι γεγονός. Χρόνια τώρα προλειαίνεται το έδαφος από αστικά κόμματα, φανερούς και κρυφούς μηχανισμούς για την κατάργηση του ασύλου.
Ταυτόχρονα, η καπιταλιστική κρίση είναι εδώ και οι συνέπειές της επιδρούν στους φοιτητές και τις οικογένειές τους.
Επιταχύνονται οι αλλαγές για το Πανεπιστήμιο που σήμερα συμφέρει τους καπιταλιστές. Τρίχρονα πτυχία, σπουδές φαστ φουντ, μισθός 500 ευρώ. Ταξική επίθεση απέναντι στους εργαζόμενους και στα παιδιά τους που σπουδάζουν, πόλεμος απέναντι στο ΚΚΕ και στο οργανωμένο κίνημα.
Αυτά τα στοιχεία, οι δυνάμεις της ρήξης και της ανατροπής δεν μπορούν να τα υποτιμάνε. Ηδη είναι σε εξέλιξη κινητοποιήσεις, γενικές συνελεύσεις, συλλογικές διαδικασίες.
Δεν είναι κρυφό πως υπάρχει κομμάτι φοιτητών που «σπρώχνεται» από καθηγητές - στελέχη επιχειρήσεων και άλλες δυνάμεις και είναι υπέρ του νόμου και του τερματισμού του αγώνα. Οι πολιτικές νεολαίες και παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, των οπορτουνιστών κρύβονται πίσω από ένα θολό «όχι στο νόμο» για να εξυπηρετήσουν αστικούς σχεδιασμούς, να αθωώσουν το πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας, να εγκλωβίσουν φοιτητές. Θέλουν να μη βγάλει κανείς συμπεράσματα στο έδαφος της πάλης, να μην πολιτικοποιείται ο αγώνας και γίνει επικίνδυνος για το αστικό πολιτικό σύστημα.
Γι' αυτό οι δυνάμεις ΠΑΣΠ και ΔΑΠ αλλά και οι οπορτουνιστές ΕΑΑΚ - ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη βδομάδα, όλοι μαζί, έσκουζαν: «Εξω τα Κόμματα»! Δεν είχαν πρόβλημα να κατεβάζουν κοινά πλαίσια όπως λάχει κάθε φορά (ΠΑΣΠ - ΔΑΠ ή ΠΑΣΠ - ΕΑΑΚ - ΣΥΡΙΖΑ), να μεταμορφώνονται ως διά μαγείας σε «ανεξάρτητους» που υπερασπίζονται «το καλό του Πανεπιστημίου». Εφταναν μέχρι και σε ακραίες γελοιότητες, όπως σε ένα σύλλογο στα Γιάννενα, που αγκαλιάζονταν και έδιναν χειραψίες επειδή «πέταξαν τις κομματικές τους ταυτότητες»!!!. Διεξάγεται οξύτατη ιδεολογική και πολιτική διαπάλη.
Τι απαιτείται για να ανοίξει ο δρόμος για το πανεπιστήμιο του λαούΤα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ, οι δυνάμεις του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών πρωτοστατούν στην οργάνωση της πάλης των φοιτητικών συλλογών, στη ζωντάνια των καταλήψεων, των μορφών αγώνα, συνολικά των συλλογικών διαδικασιών.
Το ζήτημα που σήμερα πρέπει να απασχολήσει τους φοιτητές είναι: Τι απαιτείται από το κίνημα, όχι για να υπερασπιστεί την άθλια κατάσταση που υπάρχει, αλλά να ανοίξει ο δρόμος για το Πανεπιστήμιο του λαού και της εξουσίας του;
Το βασικό σήμερα είναι κανένας να μη νομιμοποιήσει στη συνείδησή του τα άθλια μέτρα, να μη δεχτεί το μονόδρομο που του πλασάρουν, τον καπιταλιστικό μονόδρομο. Να πιστέψει στη δύναμή του.
Χρειάζεται ένταση της διαπάλης και προσπάθεια οργάνωσης για την υπεράσπιση των φοιτητών που δε τα βγάζουν πέρα. Δεν είναι προοδευτικό σήμερα φοιτητές να παρατάνε τις σπουδές τους επειδή αναγκάζονται να δουλεύουν. Πρέπει να δυναμώσει η πάλη ώστε κανείς να μη δεχτεί να πληρώνει. Κανείς να μη ξεσπιτωθεί, να μην έχει πού να φάει. Ολοι να έχουν σύγχρονα, δωρεάν ποιοτικά βιβλία, να μην πληρώνουν τα χαράτσια της μετακίνησης. Χρόνια τώρα το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, η ΠΑΣΠ και η ΔΑΠ έχουν ψηφίσει και πρωτοστατήσει στην παράδοση της μέριμνας σε ιδιώτες, έχουν γίνει διαφημιστές ξενοδοχείων και τραπεζοδανείων.
Οι φοιτητές μαζικά να συμμετέχουν στην πάλη και να αφήσουν πίσω τους ιδεολογήματα για να εμποδιστεί η παρέμβαση των επιχειρήσεων στις σχολές. Καμία επώνυμη έδρα από «χορηγούς». Να εμποδιστεί η διάλυση των επιστημονικών αντικειμένων, οι τρίχρονες σπουδές, τα πτυχία - σούπα. Σε αυτή την κατεύθυνση δράσης ήδη συμβάλλει το ΜΑΣ με δεκάδες καταλήψεις διαρκείας σε διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες (γραφεία διασύνδεσης, επιτροπές ερευνών, πρυτανείες). Αυτή είναι η πραγματική μάχη για διαφάνεια. Σε αυτές τις μπίζνες χρόνια τώρα οι πρυτάνεις πρωτοστατούν. Δεκαετίες αλλά και τώρα, ΠΑΣΠ και ΔΑΠ με γραμμή των εκάστοτε υπουργείων, οργανώνουν σεμινάρια με επιχειρήσεις που μοιράζουν προσόντα και πιστωτικές μονάδες σα στραγάλια, διοργανώνουν εκπαιδευτικές εκδρομές σε γκέτο της εργοδοσίας, είναι χωμένοι αυτοί και οι καθηγητές τους, μέχρι το λαιμό σε έρευνες για μονοπώλια. Δεν τους καίγεται καρφί για το μέλλον και τη μόρφωση του λαού και των παιδιών του, απλά τους χαλάει το μαγαζί που έχουν στήσει για ρουσφέτια και λοιπές «εξυπηρετήσεις» γιατί είναι βουτηγμένοι στη ρεμούλα και τα αλισβερίσια και έχουν το θράσος να μιλάνε για διαφάνεια.
Χρειάζεται αντοχή, διάρκεια, εναλλαγή μορφών πάληςΝα ζωντανέψει το φοιτητικό κίνημα, να μη γίνουν οι σύλλογοι όργανα του κράτους, υπεράσπιση του ασύλου, ούτε ένας φοιτητοπατέρας - γιάπης. Οσοι υπόσχονται λύσεις «μια και έξω» είναι επικίνδυνοι. Ο αγώνας για τη μη εφαρμογή του νόμου δεν μπορεί να είναι φούσκωμα και μετά ξεφούσκωμα. Είναι ψεύτες όσοι λένε πως με «μία - δύο - τρεις βδομάδες κατάληψης» θα ανατραπεί ο νόμος. Είναι υποκριτές όσοι τώρα θυμήθηκαν την ΕΦΕΕ (ΠΑΣΠ - ΔΑΠ). Ολοι μαζί χρόνια τώρα πρωτοστατούν στη διάλυση των οργάνων, στον εκφυλισμό των μορφών πάλης, στη συκοφάντηση των αγώνων και την ταύτισή τους με την καφρίλα. Χρειάζεται αντοχή, διάρκεια, εναλλαγή μορφών πάλης που βοηθάνε τη σύγκρουση, τη συμμετοχή και την οργάνωση φοιτητών, ζωντανούς συλλόγους με δράση. Μόνο έτσι το κίνημα θα αποκτά ικανότητα μπλοκαρίσματος των αντιλαϊκών νόμων. Ολοι οι φοιτητές να συμμετέχουν στις διαδικασίες, να μη δίνουν άλλο το δικαίωμα στον κάθε Μανδραβέλη να τους ταυτίζει με την τάξη και τα αφεντικά του. Εχουν τις ίδιες αγωνίες με μας, όχι με αυτούς.
Ο αγώνας στα ΑΕΙ-ΤΕΙ να συνδεθεί με τον αγώνα του λαού. Με την πάλη στους τόπους δουλειάς για εισόδημα και ΣΣΕ, για σταθερή - μόνιμη δουλειά, για Υγεία, ενάντια στην κατάργηση της λίστας φαρμάκων. Με την πάλη των μικρών μαγαζατόρων για να μην αφανιστούν, ενάντια στο χαράτσι του ΦΠΑ. Με τους μαθητές που πρέπει να παλέψουν από την πρώτη μέρα για βιβλία, καθηγητές, σχολείο να μορφώνει. Με τους πανεπιστημιακούς δασκάλους που δεν είναι μπλεγμένοι με επιχειρηματικά συμφέροντα, που πραγματικά πονάνε το λαό μας και την επιστήμη τους. Να ενοποιείται η πάλη ενάντια στον κοινό αντίπαλο, ενιαία σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική.
Μπορούν σήμερα περισσότεροι φοιτητές να βγάλουν συμπεράσματα για να μα μη χαθεί άλλος χρόνοςΝα μη σπαταλάνε άλλες ελπίδες, να μη χαθεί άλλος χρόνος. Δε διορθώνεται το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, το σύστημα που υπερασπίζονται. Οι φοιτητές των λαϊκών οικογενειών πρέπει να σκεφτούν ότι «τραβάει χρόνια αυτή η κολόνια» με το «καλό και κακό ΠΑΣΟΚ». Κανένας φοιτητής να μην εγκλωβίζεται άλλο στην ΠΑΣΠ που σαν «απατημένη σύζυγος» διαφωνεί με την υπουργό για να εγκλωβίσει τη δυσαρέσκεια.
Να μην εγκλωβίζονται σε σενάρια αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού με φόντο δημοψηφίσματα ή «πάνω και κάτω πλατείες». Να μην σκορπάνε την αγανάκτηση αλλά να την κάνουν οργανωμένο αγώνα, συμπόρευση με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ παρά τις όποιες επιμέρους διαφωνίες τους.
Ο αγώνας θα δυναμώνει στο βαθμό που διαμορφώνονται αντιστάσεις σε κάθε χώρο, και στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική. Θα δυναμώνει ο αγώνας όσο δυναμώνει η γραμμή να μην πληρώσει την κρίση ο λαός αλλά η πλουτοκρατία και κερδίζει έδαφος η πάλη για τη λαϊκή εξουσία, το σοσιαλισμό, εκεί που τα Πανεπιστήμια ως αναπόσπαστο στοιχείο της φιλολαϊκής ανάπτυξης θα παίζουν τον πραγματικό τους ρόλο. Αυτό είναι που τρομάζει την αστική τάξη, τα υπουργεία και τους δημοσιογράφους της στην «Καθημερινή» ή αλλού.
Αυτά που ζούμε σήμερα είναι μικρές σκηνές από τα «προσεχώς». Οι φοιτητές και σπουδαστές να συγκεντρώσουν δυνάμεις και να προετοιμαστούν για τις μεγάλες μάχες που έχουμε μπροστά.
Του Γιώργου ΣΙΔΕΡΗ* *Ο Γιώργος Σιδέρης είναι μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕΔιαβάστε όλο το άρθρο στο "Ropewalker Kassandra" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
