Αν στα χτεσινά τηλεοπτικά πλάνα για την Κερατέα, κάποιος έκλεινε τον ήχο και έκοβε τους υπότιτλους, ο θεατής θα νόμιζε πως πρόκειται για επανάληψη της άσκησης που έγινε λίγο καιρό πριν στο Κιλκίς, όπου η υπό ΝΑΤΟική διοίκηση δύναμη ταχείας επέμβασης με μια μπουλντόζα μπροστά έσπασε οδοφράγματα για να απελευθερώσει - έλεγε το σενάριο - κάποιους δικούς της. Η διαφορά είναι στο γεγονός ότι χτες τα ΜΑΤ με μια μπουλντόζα μπροστά έκαναν ντου, για να απελευθερώσουν την επένδυση ενός καπιταλιστή. Παραδόξως τέτοια πλάνα έρχονται και από τη Λιβύη, όπου προς «απελευθέρωση» είναι κάτι πετρελαιοπηγές...
***Τα παράξενα πράγματα είναι αρκετά αυτές τις μέρες:
- Μέχρι χτες ο αστικός Τύπος μετέδιδε για τη Φουκοσίμα ότι δε συντρέχει κίνδυνος, αφού δεν έχει διαπιστωθεί διαρροή πλουτωνίου το οποίο έχει διάρκεια ημιζωής 24.000 χρόνια, δηλαδή αν διαρρεύσει τώρα, σε 24.000 χρόνια θα έχει μείνει το μισό απ' όσο διέρρευσε σήμερα.
Χτες, λοιπόν, διαπιστώθηκε επίσημα ότι είναι γεγονός η διαρροή πλουτωνίου. Δηλαδή σε 24.000 χρόνια θα μπορέσει να ξαναπλησιάσει άνθρωπος για να μετρήσει τη μισή ραδιενέργεια απ' αυτήν που μετριέται σήμερα. Οι αρχές, όμως, ανακοίνωσαν ότι δεν συντρέχει κίνδυνος. Και αυτήν την ανακοίνωση υπερτόνισαν τα αστικά μέσα ενημέρωσης. Σε μια πράξη, μάλιστα, αποπροσανατολισμού, έγινε κύριο θέμα η έκθεση Αμερικανών διπλωματών, ότι ο κίνδυνος για την περιοχή προέρχεται από τη ...Ρουμανία. Για ποιον δουλεύουν οι αρχές και οι δημοσιογράφοι που επιχειρούν να χειραγωγήσουν έτσι τις συνειδήσεις;
***- Η αστυνομία χτες ανακοίνωσε ότι προχωρά στη σύλληψη 250 μαφιόζων, δηλαδή επιβάλλει το νόμο. Επίσης, η αστυνομία ανακοίνωσε ότι δυνάμεις της δέχτηκαν επίθεση και γι' αυτό τα έκαναν γης μαδιάμ στην Κερατεά, όπου προφανώς - κατά την αστυνομία - πρέπει να επιβληθεί ο νόμος. Παράλληλα, η Ολομέλεια του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι δικαίως οι αστυνομικοί στην Ιταλία σκότωσαν τον νεαρό Τζουλιάνι στη διάρκεια των διαδηλώσεων στη Γένοβα. Το μήνυμα είναι ότι η αστυνομία που - όπως θέλουν να μας πείσουν - αυτονόητα επιβάλλει το νόμο, αφού κυνηγά τους μαφιόζους, μπορεί να ξαπλώσει νεκρούς και μερικούς απ' όσους - κατά τη δική της άποψη - εμποδίζουν την εφαρμογή του νόμου. Αυθαιρεσία στην αφαίρεση ζωής δηλαδή, από το κράτος.
***Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι δικοί τους άνθρωποι δρουν ως «ακτιβιστές» σ' αυτό που από τον αστικό Τύπο χαρακτηρίζεται ως εξέγερση σε διάφορες μεσογειακές χώρες, αυτοί που τις υποδαυλίζουν σε όφελος συγκεκριμένων μονοπωλιακών συμφερόντων. Παράλληλα, σ' ένα αμερικάνικο περιοδικό δημοσιεύτηκαν μαρτυρίες Αμερικανών στρατιωτών στο Αφγανιστάν ότι σκότωναν αμάχους έτσι, γιατί δεν μπορούσαν να βρουν πραγματικούς στρατιώτες απέναντί τους. Και καπάκι το ελληνικό υπουργείο Αμυνας ανακοίνωσε ότι δε συντρέχει λόγος ανησυχίας από τη συμμετοχή της Ελλάδας στη σφαγή στη Λιβύη, αφού αυτή η συμμετοχή κοστίζει οικονομικά πολύ λίγο στην Ελλάδα. Δηλαδή, δεν έχει καμιά σημασία η σφαγή, αφού δεν μας κοστίζει κι ας γνωρίζουμε ότι αυτή η σφαγή γίνεται γιατί τα μονοπώλια έχουν οργανώσει από καιρό την αναδιανομή των πλουτοπαραγωγικών πηγών και για να την επιβάλουν θα χρησιμοποιήσουν κάθε διαθέσιμο μισθοφόρο.
***Σ' ένα τέτοιο πλαίσιο, μοιάζουν πταίσμα διάφορες αναλύσεις που προσπαθούν να στηρίξουν την κυβερνητική πολιτική με επιχειρήματα που αν τα γυρίσεις τούμπα αποδεικνύουν το ακριβώς αντίθετο από αυτό για το οποίο επιστρατεύονται. Παράδειγμα: Ο αναλυτής στο ΒΗΜΑ προσπαθεί να πει ότι δεν είναι τόσο χάλια τα πράγματα με την κρίση, αφού δίπλα μας μια αγορά 80 εκατομμυρίων ανθρώπων είναι έτοιμη να απορροφήσει την παραγωγή μας. Ο αναλυτής μιλά για την παραγωγή ως εμπόρευμα, αφού έτσι είναι στον καπιταλισμό και ας πεινάνε πολλές χιλιάδες ανθρώπων στη χώρα. Και έτσι βλέπει το κέρδος που μπορεί να προκύψει για όσους εμπορεύονται αυτήν την παραγωγή. Αντιστρέφοντας τη δική του περιγραφή προκύπτει ότι αυτή η χώρα, η δική μας χώρα, μπορεί να παράξει τόσα κι άλλα τόσα για να θρέψει το δικό της πληθυσμό. Το ερώτημα είναι γιατί δεν θρέφει τον πληθυσμό της; Η απάντηση είναι γιατί η παραγωγή δεν είναι κοινωνική ιδιοκτησία, οπότε και το αναγκαστικό συμπέρασμα είναι πως πρέπει να βγουν από τη μέση αυτοί που εμπορεύονται την εργατική δύναμη και τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο.
Σε αντιστοιχία με το προηγούμενο παράδειγμα, όπου η μισή αλήθεια ισοδυναμεί με ψέμα, η περιγραφή στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, με αφορμή τα διόδια, αποκαλύπτει την κατάντια του δημοσιογράφου που στην προσπάθεια να υπερασπίσει τα κέρδη του καπιταλιστή, καταφεύγει σε μισές περιγραφές από τις οποίες όμως δεν λείπει ο στόχος: το ΠΑΜΕ! Για τον συγκεκριμένο, αρκεί κάποιος να πει, μόλις δει την υπογραφή του «α, καλά, ο Τέλογλου». Είναι γνωστή η ιστορία του...
Στον αντίποδα, όλων αυτών η πραγματικότητα: Ο κόσμος που στενάζει. Και που όλο και περισσότερο δεν συγκινείται από την υποκρισία όσων δήθεν δηλώνουν άγνοια για το γεγονός ότι ένα μονοπώλιο επειδή φροντίζει τα συμφέροντά του γι' αυτό και δεν του καίγεται καρφί για τις επιπτώσεις από τη δράση του.
Διά ταύτα: Καιρός να ξεμπερδεύουμε και με τα μονοπώλια και με την εξουσία τους και με τον προπαγανδιστικό μηχανισμό που φροντίζει για τη διαιώνισή της.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: «Χιλιάδες νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος (...) Η ΔΕΗ εκτιμά πως ένας στους τρεις οφειλέτες της δεν θα καταφέρει ποτέ να εξοφλήσει τα ποσά» (το θέμα στο ΕΘΝΟΣ).
Η ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ «ΝΟΙΚΟΚΥΡΗ»: «Δεν είναι μόνο στα διόδια που τα στελέχη του ΠΑΜΕ - γιατί γι' αυτούς πρόκειται - κάνουν ό,τι μπορούν για να υπονομεύσουν την κοινή λογική. Την περασμένη εβδομάδα, στη στάση μετρό Κεραμεικός, η ακύρωση του εισιτηρίου ήταν αδύνατη καθώς τα μηχανήματα ήταν βαμμένα με μπογιά και είχαν βγάλει τις "μάσκες" τους (...) Η Αττικό Μετρό περιμένει από τους χρήστες μάλλον να υπερασπιστούν τη νομιμότητα (...) Οσο για την αστυνομία, ούτε σκέψη δεν φάνηκε να υπάρχει (...) να υπερασπιστεί την αλλαγή της διάταξης του ΚΟΚ που ψήφισε η Βουλή πρόσφατα» (ο Τ. Τέλογλου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ: «Οταν συνέβη το ατύχημα, όλες οι διαβεβαιώσεις ήταν καθησυχαστικές. Οτι η κατάσταση ήταν ελεγχόμενη (...) Οι αρχικές διαβεβαιώσεις έγιναν εν πολλοίς πιστευτές, διότι η Ιαπωνία είναι μια χώρα τεχνολογικά προηγμένη και επιπλέον διότι κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα γίνονταν απόπειρες υποβάθμισης ή και απόκρυψης στοιχείων. Και όμως αυτό έγινε. Σε βαθμό που ακόμη και ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας να "εκραγεί" κατά της εταιρείας που διαχειρίζεται τους πυρηνικούς σταθμούς, με τη χαρακτηριστική φράση "αυτοί δεν μας λένε τι γίνεται εκεί κάτω"» (στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
ΚΑΙ Η ΔΗΘΕΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ: «Δυστυχώς, για μία ακόμη φορά μαθαίνουμε τα δυσάρεστα νέα τυχαία και από τρίτους. Εν προκειμένω πληροφορούμαστε από διαρροές τηλεγραφημάτων Αμερικανών διπλωματών ότι στη γειτονιά μας ελλοχεύει άλλος ένας πυρηνικός εφιάλτης. Κατά την κρίση τους, η Ρουμανία δεν θα μπορούσε να χειριστεί ενδεχόμενη διαρροή στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερναβόντα! Υπάρχει ακόμη η Βουλγαρία με το διαβόητο Κοζλοντούι και μία μονάδα υπό κατασκευή. Οπως πυρηνικές εγκαταστάσεις σχεδιάζουν να κατασκευάσουν οι Τούρκοι στο Ακούγιου και ίσως και αλλού. Ακόμη και η Αλβανία καλλιεργεί πυρηνικά όνειρα για τον εαυτό της. Το δολοφονικό νέφος με τη ραδιενέργεια όταν ξεφύγει από τον αντιδραστήρα δεν σταματάει στα σύνορα. Και στατιστικά αυτό συμβαίνει μία φορά κάθε δεκαπέντε χρόνια, κάπου στον κόσμο» (από το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ).
«Ακτιβισμός» το πρακτοριλίκι«Το λένε "κουμπί πανικού" (...) την εφαρμογή αυτή την χρηματοδότησε το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ (...) στόχος της είναι να χρησιμεύσει ως εργαλείο των ανά τον κόσμο δημοκρατικών ακτιβιστών (...) Ετσι, οι ακτιβιστές που αγωνίζονται για την ελευθερία ενάντια στις καταπιεστικές κυβερνήσεις των χώρων που εκτείνονται από τη Μέση Ανατολή προς την Κίνα, σύντομα θα έχουν για σύμμαχό τους ένα ειδικό κουμπί στο κινητό τους τηλέφωνο που θα τους επιτρέπει να στέλνει σήμα κινδύνου και να σβήνει τυχόν επαφές και φωτογραφίες που θα μπορούσαν να τους ενοχοποιήσουν. Αν η αστυνομία των καθεστώτων είναι κοντά στο να τους συλλάβει, θα υπάρχει η δυνατότητα για τους ακτιβιστές να πατάνε το κουμπί πανικού, το οποίο αφενός θα σβήνει όλες τις επαφές και αφετέρου θα εκπέμπει σήμα κινδύνου σε άλλους ακτιβιστές. "Προσπαθούμε να εφαρμόσουμε ένα σχέδιο παρακολούθησης αυτών των εφαρμογών καθώς πολλοί συνεργάτες μας δραστηριοποιούνται σε περιοχές με αυταρχικές κυβερνήσεις", δήλωσε ο Μάικλ Πόσνερ, βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εργασία. Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει από το 2008 περίπου 50 εκατ. δολάρια στην προώθηση νέων τεχνολογιών για τους "ακτιβιστές", όπως υποστηρίζουν, επικεντρώνοντας την προσοχή στην προστασία των προσωπικών επαφών και δεδομένων από τις κυβερνητικές παρεμβάσεις» (το θέμα στο ΒΗΜΑ / ηλεκτρονική έκδοση).
Η παραγωγή ως εμπόρευμα«Αυξήθηκε η ζήτηση από την Κωνσταντινούπολη και Τούρκοι έμποροι αναζητούν ολοένα και περισσότερα ζώα, βοοειδή και αιγοπρόβατα, από την βορειοελλαδίτικη ζώνη και προσφέρουν πολύ καλύτερες τιμές από τους εδώ εμπόρους (...) Η ζήτηση από την Ευρωπαϊκή Τουρκία αυξάνεται με ταχύτητα μεγάλη και αφορά όχι μόνο κρέας αλλά και πολλά άλλα αγροτικά προϊόντα, όπως μήλα, αχλάδια, ντομάτες και λοιπά λαχανικά (...) Πολλοί φαντάζονται την κρίση ως αρμαγεδώνα και άλλοι ως κόλαση. Ωστόσο όσοι ασχολούνται με την οικονομία ξέρουν ότι η κρίση φέρνει και ευκαιρίες (...) Το ζήτημα σε εμάς είναι πως θα πείσουμε τους γερμανούς να αγοράσουν σπίτια με θέα το Αιγαίο ή τους Τούρκους να καταναλώσουν μοσχάρια που μεγαλώνουν στα λειβάδια της βόρειας Ελλάδας και γευστικά μήλα από τα περιβόλια της Αγιάς, της Ζαγοράς, ακτινίδια από το Λιτόχωρο και τη Χρυσούπολη, φράουλες από τη Ζαχάρω, λεμόνια από το Αίγιο, πορτοκάλια από το Αργος κ.ο.κ. (...) Η χώρα έχει πλεονεκτήματα (...) Οι δυναμικές αγορές είναι δίπλα μας και μας περιμένουν» (ο Α. Καρακούσης στο ΒΗΜΑ/ ηλεκτρονική έκδοση).
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Ropewalker Kassandra" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
