Τραγικές καταστάσεις βιώνει η εργατική λαϊκή οικογένεια. Μιλούν στο «Ρ» οι: Αλέκος Αρβανιτίδης, Χρήστος Παπάζογλου, Γιάννης Καβαλάρης και Χάρης Χουρδάκης
Eurokinissi
Στο εκτελεστικό απόσπασμα στήνουν κυβέρνηση, τρόικα, κεφάλαιο το δικαίωμα του λαού στην υγεία. Ηδη, οι ασθενείς υποβάλλονται καθημερινά σε άγρια χαράτσια για ιατρικές εξετάσεις, θεραπείες, εισιτήρια και φάρμακα μέσα και έξω από τα δημόσια νοσοκομεία ή στερούνται την αναγκαία θεραπεία, εξαιτίας των περικοπών και της στάσης πληρωμών και παροχών που έχει κηρύξει η κυβέρνηση.Η κατάσταση θα γίνει ακόμα χειρότερη για τους ασθενείς από τα φτωχά λαϊκά στρώματα με τη λειτουργία του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), μέσω του οποίου η κυβέρνηση προωθεί ένα ελάχιστο βασικό πακέτο παροχών υγείας στους ασφαλισμένους, προνοιακού επιπέδου, αναγκάζοντάς τους να πληρώνουν μεγαλύτερα ποσά, για περισσότερες υπηρεσίες που δε θα καλύπτουν πλέον τα ασφαλιστικά ταμεία.
Για όλα αυτά τα θέματα ο «Ρ» μίλησε με τους: Αλέκο Αρβανιτίδη μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ και της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, Χρήστο Παπάζογλου εκλεγμένο στο ΔΣ του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου με τη «Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Γιατρών» (ΔΗΠΑΚ), Γιάννη Καβαλάρη εκλεγμένο της ΔΗΠΑΚ Φαρμακοποιών στο ΔΣ του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής και Χάρη Χουρδάκη μέλος της Γραμματείας της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΝ).
Η συνέντευξη έχει ως εξής:
-- To τελευταίο διάστημα βλέπουμε ασφαλισμένους του Δημοσίου να μην εξυπηρετούνται από τα φαρμακεία και τους συμβεβλημένους γιατρούς με τον ΟΠΑΔ. Τι ακριβώς συμβαίνει;
Αλέκος Αρβανιτίδης: Πράγματι, οι ασφαλισμένοι του Δημοσίου ταλαιπωρούνται αφάνταστα αυτήν την περίοδο και ιδιαίτερα οι συνταξιούχοι με τις πενιχρές συντάξεις, που αναγκάζονται να πληρώνουν από την τσέπη τους για φάρμακα και εξετάσεις. Και όλα αυτά γιατί το κράτος χρωστάει χρήματα και στους γιατρούς και στους φαρμακοποιούς. Τους χρωστάει από 8-18 μήνες. Ετσι οι ηγεσίες των συνδικαλιστικών οργάνων, γιατρών και φαρμακοποιών, αντί να στρέψουν τη διεκδίκησή τους προς τον οφειλέτη, που είναι το κράτος, σταμάτησαν να εξετάζουν και να χορηγούν φάρμακα με το βιβλιάριο του Δημοσίου. Στο πρόβλημα που δημιουργεί η αντιλαϊκή πολιτική στους ασφαλισμένους και στους φαρμακοποιούς και στους γιατρούς, οι τελευταίοι απαντάνε με πλαίσιο και «μορφή πάλης», αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που αυτή η «πάλη» έχει στους εργαζόμενους και συνταξιούχους.
Στην πράξη δηλαδή στρέφονται κατά των ασφαλισμένων, αφού αντί να διεκδικήσουν την πληρωμή των χρεών από το κράτος που τους τα οφείλει, υποχρεώνουν τους ασφαλισμένους να τα πληρώσουν. Οι ασφαλισμένοι όμως έχουν ήδη πληρώσει στο ακέραιο τις εισφορές τους και πληρώνουν άμεσα το ποσοστό της συμμετοχής τους στα φάρμακα.
Να σας υπενθυμίσω ότι μέχρι το 1992 η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους δημοσίους υπαλλήλους ήταν δωρεάν. Η μετατροπή του ΟΠΑΔ σε Ταμείο με χρηματοδότηση από τους ασφαλισμένους και το κράτος κατά 2,55% και 5,1% αντίστοιχα και η μεταφορά των χρημάτων στον ΕΟΠΥΥ, σημαίνει ότι το κράτος θέτει όριο στην παροχή υπηρεσιών υγείας στους ασφαλισμένους. Αντικειμενικά το ποσοστό 5,1% της συμμετοχής του κράτους στη δαπάνη για υπηρεσίες Υγείας προς τους δημοσίους υπαλλήλους, σημαίνει απαλλαγή του από την ευθύνη χρηματοδότησης της ενδεχόμενης αύξησης της ζήτησης και του κόστους για υπηρεσίες Υγείας, που θα την πληρώνουν κατευθείαν από την τσέπη τους οι ασφαλισμένοι.
Γενικότερα, τα ασφαλιστικά ταμεία λόγω της υποχρηματοδότησης από το κράτος, της εισφοροαπαλλαγής των εργοδοτών, της αύξησης των ελαστικών σχέσεων και της ανασφάλιστης εργασίας, όλο και περισσότερο αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Εάν συνυπολογίσουμε στα εκατοντάδες φάρμακα και διαγνωστικές εξετάσεις που ήδη δε συνταγογραφούνται, ότι θα προστεθούν ακόμα περισσότερα με τον ενιαίο κανονισμό παροχών από τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), βγαίνει το συμπέρασμα ότι το επόμενο διάστημα θα αυξηθεί περισσότερο η δαπάνη των ασφαλισμένων για αγορά φαρμάκων, ιατρικών και διαγνωστικών εξετάσεων.
Χρήστος Παπάζογλου: Εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης επιταχύνουν περικοπές που σχεδίαζαν και υλοποιούσαν οι τελευταίες κυβερνήσεις πολύ πριν την κρίση. Η γενικότερη κατεύθυνση έχει να κάνει με την παραπέρα εμπορευματοποίηση της Υγείας, τις περικοπές κρατικών δαπανών, τον περιορισμό των παρεχόμενων υπηρεσιών σε ένα ελάχιστο βασικό πακέτο, την αύξηση της συμμετοχής των εργαζομένων και των απευθείας πληρωμών για υπηρεσίες υγείας και φάρμακα. Βασικός άξονας είναι η ενίσχυση των μονοπωλίων που δραστηριοποιούνται στο χώρο της υγείας, ιδιωτικών κλινικών, διαγνωστικών κέντρων, φαρμακοβιομηχάνων και φαρμακέμπορων, ή όσων θα επεκταθούν και στο λιανικό εμπόριο φαρμάκου, με τις αλυσίδες πολυφαρμακείων και τα σούπερ μάρκετ φαρμάκου.
Δραματικές επιπτώσεις για ασφαλισμένους και χρόνιους πάσχοντες
-- Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στους ασφαλισμένους; Βλέπουμε να συμβαίνουν τραγικά πράγματα. Καρκινοπαθείς που δεν μπορούν να πάρουν τα φάρμακά τους ή να κάνουν αναγκαίες εξετάσεις. Ασθενείς που δεν μπορούν να κάνουν κρίσιμες εξετάσεις για την υγεία τους γιατί δεν έχουν να πληρώσουν...
Αλ. Αρβανιτίδης: Οι άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας δε θα μπορούν να έχουν πλήρη ιατρική περίθαλψη και όλα τα αναγκαία φάρμακα για την πάθησή τους. Και αυτό πλήττει κυρίως το φτωχό άνθρωπο που δε θα μπορεί να έχει την αναγκαία ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, αν δεν πληρώσει αδρά. Αν δε ξεπουληθεί αυτός και η οικογένειά του. Και από αυτή την άποψη αυτή η πολιτική, είναι ταξική και βάρβαρη.
Χάρης Χουρδάκης: Εχουμε τα τελευταία χρόνια μια σταδιακή και συνεχή περικοπή παροχών. Στους νέους με αναπηρίες από 18 ετών και πάνω, καλύπτουν τα τελευταία χρόνια μόνο το 50% των θεραπειών. Λες και ο παραπληγικός ξαναπερπάτησε και το παιδί με εγκεφαλική παράλυση ξεπέρασε τα προβλήματά του και δεν έχει ανάγκη τη φυσιοθεραπεία, την εργοθεραπεία, τη λογοθεραπεία, που είναι άκρως απαραίτητα για να μπορέσει να τα βγάλει πέρα στη ζωή. Τον προηγούμενο χρόνο είχαμε περικοπή στην αποζημίωση που δίνουν στα παιδιά ασφαλισμένων του Δημοσίου που πηγαίνουν σε κέντρα ειδικής αγωγής κατά το ένα τρίτο. Δηλαδή, εκεί που κάλυπτε το 70% - 80% καλύπτει πλέον το 50% απ' ό,τι πληρώνει ο γονιός.
Ιδιαίτερα στην περίπτωση των χρονίως πασχόντων τα πράγματα είναι δραματικά. Εχουμε καταγγελίες ανθρώπων που είναι σε απόγνωση, που δεν μπορούν να πάρουν τα φάρμακά τους, που σταματούν τη θεραπεία τους, με τραγικές επιπτώσεις.
Οταν μιλάμε για χρόνιες παθήσεις, οι περισσότεροι ασθενείς κάνουν ακριβές θεραπείες, που μπορεί να φτάνουν τα 2.000 - 3.000 ή και 3.500 ευρώ το μήνα! Παράδειγμα ο πάσχων από μεσογειακή αναιμία για να κάνει τη θεραπεία αποσιδήρωσης, που είναι αναγκαία για την υγεία του, χρειάζεται περίπου 1.800 ευρώ το μήνα. Οταν καθυστερεί την εκκαθάριση του λογαριασμού ή είναι αναγκασμένος σήμερα να πληρώνει ολόκληρο το ποσό στο φαρμακείο, πώς θα τα βγάλει πέρα, αν είναι άνεργος ή όταν ο μισθός είναι 500 και 700 ευρώ ή όταν το επίδομα που παίρνουν οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία είναι 280 ευρώ το μήνα;
Πρόσφατα είχαμε την περίπτωση νεφροπαθή καθηγητή από τη Χίο που δεν είχε να πληρώσει τα φάρμακά του και έφτασε να διακόψει τη θεραπεία, και δεκάδες άλλες περιπτώσεις. Είχαμε και την εξής εξέλιξη: Για να ενισχύσουν την κερδοφορία των ιδιωτικών κλινικών που καλύπτουν τη μεγάλη πλειοψηφία των νεφροπαθών και των καρκινοπαθών, που κάνουν χημειοθεραπεία, έβγαλαν από το νοσήλιο τα φάρμακα. Ετσι, υποχρεούται πριν από κάθε αιμοκάθαρση ο νεφροπαθής ή από τη χημειοθεραπεία ο καρκινοπαθής, να πάει στο φαρμακείο να αγοράσει ο ίδιος τα φάρμακά του για να κάνει τη θεραπεία. Αυτά τα ποσά κυμαίνονται από 1.500 - 3.500 ευρώ το μήνα. Οταν ο ΟΠΑΔ, δηλαδή το κράτος, κάνει στάση πληρωμών, πού θα βρει ο ασθενής τόσα χρήματα να αγοράσει τα φάρμακά του;
Να πάρουμε υπόψη ότι οι μεταμοσχευθέντες, οι καρκινοπαθείς και άλλες περιπτώσεις χρόνιων παθήσεων, για να παρακολουθούν την πορεία της ασθένειάς τους είναι αναγκασμένοι συχνά να κάνουν μια σειρά εξετάσεις, που δεν τους καλύπτει το Ταμείο, ο ΟΠΑΔ, και πρέπει να τις πληρώνουν από την τσέπη τους.
Στο στόχαστρο και οι μικρομεσαίοι γιατροί και φαρμακοποιοί-- Ποιες είναι οι επιπτώσεις της στάσης πληρωμών στους γιατρούς;
Χρήστος Παπάζογλου: Ενταγμένη στη γενικότερη πολιτική των περικοπών, της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης, είναι και η στάση πληρωμών που σήμερα υλοποιεί η κυβέρνηση προς τους αυτοαπασχολούμενους φαρμακοποιούς και γιατρούς. Η σημερινή κατάσταση έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και συνδυάζεται με τη γενικότερη επίθεση στο εισόδημα και των επιστημόνων Υγείας, και το ενδεχόμενο να μην πληρωθούν αυτά τα χρέη. Αποτέλεσμα είναι κύρια για όσους έχουν μικρά και μεσαία εισοδήματα, να δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν ακόμα και στις στοιχειώδεις ανάγκες, να δανείζονται για να πληρώσουν τα φάρμακα και τα αναλώσιμα ιατρικών εργαστηρίων στους χοντρέμπορους, να πιέζονται όλο και περισσότερο από τον ανταγωνισμό με τα μονοπώλια.
Οι ηγεσίες στους συλλόγους των επιστημόνων Υγείας βάζουν πλάτη και με τη μορφή του κοινωνικού διαλόγου και με τα πλαίσια πάλης αλλά και με τις «μορφές κινητοποιήσεων» στην υλοποίηση των σχεδιασμών της κυβέρνησης. Στηρίζουν την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Υγείας, υπονομεύουν τις ανάγκες των αυτοαπασχολούμενων γιατρών, μας καθιστούν ακόμα πιο ευάλωτους στην επίθεση των μονοπωλίων Υγείας. Παράλληλα προχωράνε σε απαράδεκτες μορφές κινητοποιήσεων, όπως άρνηση συνταγογράφησης στο ασφαλιστικό βιβλιάριο, άρνηση χορήγησης πιστοποιητικών και αναρρωτικών αδειών, άρνηση εκτέλεσης συνταγών, απαίτηση άμεσης πληρωμής από τον ασθενή του συνόλου του ποσού που αφορά σε ιατρικές επισκέψεις, διαγνωστικές εξετάσεις, φάρμακα... Με αυτές τις μορφές υπονομεύουν τη συμμαχία με τους εργαζόμενους και προχωράνε σε άμεση υλοποίηση πλευρών της κυβερνητικής πολιτικής. Φορτώνουν στους εργαζόμενους τα βάρη, με τη στάση παροχών και πληρωμών του κράτους. Αδιαφορούν για τους μικρούς κυρίως αυτοαπασχολούμενους γιατρούς και φαρμακοποιούς. Στηρίζουν την επέκταση των μονοπωλίων Υγείας.
Τόσο το πλαίσιο πάλης που από κοινού έχουν συμφωνήσει στους συλλόγους των γιατρών οι παρατάξεις της ΝΔ (ΔΗΚΙ), του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ (ΑΕΓ), της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΝΑΡ (ΑΡΣΙ) ή το πλαίσιο του ΠΙΣ, όσο και οι παραπάνω μορφές δήθεν κινητοποιήσεων αποτελούν ουσιαστικά βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης. Βοηθάνε την κυβέρνηση να παρουσιάζεται ως δήθεν υπερασπιστής των λαϊκών δικαιωμάτων απέναντι στους γιατρούς και τους φαρμακοποιούς, να στρέφει τους ασθενείς ενάντια στους γιατρούς, να παρουσιάζει τα δίκαια αιτήματα της πλειοψηφίας των γιατρών, των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων με μικρά και μεσαία εισοδήματα, ως συντεχνιακά.
-- Στο στόχαστρο μπαίνει και το μικρό φαρμακείο...
Γιάννης Καβαλάρης: Το φαρμακείο προμηθεύεται τα φάρμακα από κάποια φαρμακαποθήκη ή σε μερικές περιπτώσεις απευθείας από τη φαρμακοβιομηχανία, όπου οι πιστώσεις κατά μέσο όρο είναι 45 μέρες. Το φαρμακείο όταν εκτελεί συνταγές ασφαλισμένων έχει κέρδος περίπου 19% και το υπόλοιπο 80% είναι η οφειλή για την προμήθεια του φαρμάκου. Οταν το ασφαλιστικό ταμείο π.χ. ο ΟΠΑΔ του οφείλει όπως τώρα για εφτά μήνες, είναι λογικό ότι δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει μέσω της συμμετοχής που εισπράττει από τους ασφαλισμένους το 80% της δαπάνης του φαρμάκου που πρέπει να αποπληρώσει στους προμηθευτές του. Σήμερα τα μικρά κυρίως φαρμακεία έχουν έρθει σε κατάσταση ασφυξίας και οι επιλογές οι οποίες έχουν είναι είτε να πάρουν δάνειο από την τράπεζα -αν και εφόσον το πετύχουν αυτό- ή να πάνε σε κλασικούς τοκογλύφους. Ετσι δημιουργείται μια νέα κατάσταση στο χώρο της λιανικής πώλησης του φαρμάκου, όπου τα φαρμακεία που διαθέτουν υψηλή ρευστότητα και υψηλούς τζίρους, μπορούν να αντεπεξέλθουν στις σημερινές συνθήκες, ενώ τα μικρά, ακόμα και κάποια από τα μεσαία φαρμακεία της γειτονιάς και του χωριού, θα οδηγηθούν με μαθηματική ακρίβεια στο κλείσιμο...
Αδιέξοδες «μορφές πάλης» από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες...Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα οι ηγεσίες των φαρμακευτικών συλλόγων, έχουν υιοθετήσει ως «μορφή πάλης» τη διακοπή της επί πιστώσει χορήγησης φαρμάκων στους ασφαλισμένους. Είναι μια «μορφή πάλης» με την οποία πάγια η ΔΗΠΑΚ Φαρμακοποιών διαφωνεί και την καταδικάζει, γιατί ούτε το πρόβλημα των φαρμακοποιών λύνει και ταυτόχρονα επιβαρύνει τους ασφαλισμένους. Αυτή η μορφή δεν μπορεί να οδηγήσει στην εξόφληση των οφειλόμενων ποσών στους φαρμακοποιούς, γιατί δε στρέφεται κατά του οφειλέτη, που είναι το κράτος. Ταυτόχρονα «εκπαιδεύει» και τους ασθενείς - ασφαλισμένους αλλά και τους υγειονομικούς για το νέο περιβάλλον που θέλουν να διαμορφώσουν στο χώρο της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, όπου και οι ιατρικές επισκέψεις και τα φάρμακα, κατά το μεγαλύτερο ποσοστό τους θα πληρώνονται εξολοκλήρου από τους ασθενείς. Αυτές οι μορφές πάλης εξυπηρετούν μόνο την κυβέρνηση. Δε βοηθούν στη συμμαχία μεταξύ των επιστημόνων Υγείας και των εργαζομένων, για τη διεκδίκηση της δωρεάν χορήγησης φαρμάκων και περίθαλψης, μέσα από ένα αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν σύστημα Υγείας, στο οποίο θα ενταχθούν και οι σημερινοί αυτοαπασχολούμενοι γιατροί και φαρμακοποιοί.
Χ. Χουρδάκης: Το αγωνιστικό αναπηρικό κίνημα χαιρετίζει την πρωτοβουλία των φαρμακοποιών και γιατρών της ΔΗΠΑΚ που αρνήθηκαν να συνταχθούν και να εφαρμόσουν την απόφαση των ηγεσιών των συλλόγων τους, που υποχρεώνει τους ασφαλισμένους να πληρώνουν από την τσέπη τους τα φάρμακα στα φαρμακεία και τις επισκέψεις στους γιατρούς. Δείχνει ότι οι ριζοσπαστικές δυνάμεις στους επιστημονικούς συλλόγους στην Υγεία και στο λαϊκό κίνημα με τη συμμαχία τους με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα των εργατοϋπαλλήλων, μπορεί να αντιπαρατίθεται, να αποκρούει την πολιτική των περικοπών, των ιδιωτικοποιήσεων, του κεφαλαίου και να διεκδικεί δικαιώματα των εργαζόμενων, των γυναικών, των νέων, των αναπήρων από τα λαϊκά στρώματα, που σήμερα ξεθεμελιώνονται.
-- Ποια είναι η διέξοδος για τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα;
Αλ. Αρβανιτίδης: Σήμερα υπάρχει ανάγκη, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης και μπροστά στην όξυνση και αυτού του προβλήματος, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, όλοι οι εργαζόμενοι, οι γιατροί, οι φαρμακοποιοί, οι συνταξιούχοι, οι χρόνιοι ασθενείς, οι γυναίκες, από κοινού να αντιπαλέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης. Με κεντρικό αίτημα - κρίκο αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Υγεία για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης. Ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του ασθενή για την περίθαλψη. Αμεση εξόφληση των οφειλών του κράτους, στον ΟΠΑΔ, τους φαρμακοποιούς, τους γιατρούς. Αυτά τα αιτήματα είναι αιχμή στην πάλη του ταξικού και ριζοσπαστικού κινήματος.
Εξάλλου στις 30 του Μάρτη, η κινητοποίηση που γίνεται στις 11 το πρωί στην Ομόνοια από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ Υγείας - Πρόνοιας, του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών, τους ελευθεροεπαγγελματίες γιατρούς και φαρμακοποιούς, από την ΟΓΕ, τους συνταξιούχους, τις ομοσπονδίες γονέων, εκεί επικεντρώνει, στις εξελίξεις στον ΟΠΑΔ και το δικαίωμα στη δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Είναι ζήτημα που οι ταξικές δυνάμεις το σηκώνουν, το παλεύουν, οργανώνοντας την πάλη από τα κάτω και επιδιώκοντας να φέρουν αποτελέσματα σε αυτή την κατεύθυνση.
Νατάσα ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥΔιαβάστε όλο το άρθρο στο "Ropewalker Kassandra" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
