- Σταθεροποιεί τον καρδιακό παλμό και ρυθμίζει την πίεσητου αίματος —μαζί με το νερό. - Αποσπά την υπέρμετρη οξύτητα από τα κύτταρα, ειδικά από τα εγκεφαλικά κύτταρα. - Εξισορροπεί τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τους διαβητικούς. - Είναι απαραίτητο για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας στα κύτταρα του οργανισμού. - Είναι ζωτικής σημασίας για την απορρόφηση των θρεπτικών στοιχείων στην εντερική οδό. - Έχει σημαντική αποχρεμπτική δράση, ειδικά στο άσθμα και την κυστική ίνωση. - Απομακρύνει τη συμφόρηση στα ιγμόρεια άντρα. - Είναι φυσικό, ισχυρό αντιισταμινικό. Ο Προλαμβάνει τις κράμπες.
- Αποτρέπει την υπέρμετρη παραγωγή σάλιου. Η νυχτερινή σιελόρροια μπορεί να δηλώνει ανεπάρκεια αλατιού. - Δυναμώνει τα οστά. Το 20% του αλατιού του οργανισμού βρίσκεται στα οστά. Η ανεπάρκεια αλατιού και η κατανάλωση ραφιναρισμένου αλατιού ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την οστεοπόρωση. - Εξομαλύνει τον ύπνο και είναι φυσικό υπναγωγό. - Προλαμβάνει την ουρική αρθρίτιδα. - Είναι ζωτικής σημασίας για την καλή ερωτική διάθεση. - Συμβάλλει στην πρόληψη των κιρσών και της φλεβίτιδας στα πόδια και τους μηρούς. - Εφοδιάζει τον οργανισμό με πάνω από 80 απαραίτητα μέταλλα. Το ραφιναρισμένο αλάτι περιέχει μόνο δύο ιχνοστοιχεία. Επιπλέον, το ραφιναρισμένο αλάτι περιέχει επικίνδυνα χημικά πρόσθετα όπως το πυριτικό άλας αλουμινίου, που προκαλεί τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Το
φυσικό θαλασσινό αλάτι περιέχει 92 φυσικά συστατικά, ενώ το
ραφιναρισμένο (που είναι προϊόν των χημικών βιομηχανιών) μόλις δύο: το
νάτριο και το χλώριο. Όποτε υπάρχει διαιτητική ανεπάρκεια αυτών των
στοιχείων, τα κύτταρα χάνουν την ικανότητα τους να ελέγχουν τα ιόντα
τους. Αυτό έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις για το ανθρώπινο σώμα. Αν η
ισορροπία των ιόντων χαθεί έστω και για ένα λεπτό, τα κύτταρα αρχίζουν
να ρήγνυνται. Αυτό μπορεί να προκαλέσει νευρολογικές διαταραχές,
εγκεφαλική βλάβη ή μυϊκούς σπασμούς, καθώς και κατάργηση των διεργασιών
ανάπλασης των κυττάρων.
Το
φυσικό θαλασσινό αλάτι (που προέρχεται από αποξηραμένο θαλασσινό νερό)
επιτρέπει στα υγρά να ρέουν ελεύθερα ανάμεσα στις μεμβράνες, τα
τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων και τα σπειράματα
(τις διηθητικές μονάδες του νεφρού). Όταν το χλωριούχο νάτριο στο αίμα
αυξάνεται, το νερό στους παρακείμενους ιστούς προσελκύεται σε αυτό το
αίμα που είναι πλούσιο σε αλάτι. Αυτό, με τη σειρά του επιτρέπει στα κύτταρα να επαναπορροφήσουν το εμπλουτισμένο ενδοκυτταρικό υγρό. Τα υγιή
νεφρά απομακρύνουν εύκολα τα αλατούχα υγρά. Ωστόσο το ραφιναρισμένο
αλάτι αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για το σώμα, αποτρέπει την εύκολη
κυκλοφορία των υγρών και των μετάλλων. Συνεπώς, τα συσσωρευμένα υγρά
εγκλωβίζονται στις αρθρώσεις,
τους λεμφικούς πόρους και τα λεμφογάγγλια, και στα νεφρά. Η αφυδάτωση
που προκαλεί μπορεί να πυροδοτήσει το σχηματισμό χολόλιθων και άλλα
προβλήματα υγείας.
Το
σώμα χρειάζεται αλάτι για να πέψει τους υδατάνθρακες. Παρουσία του
φυσικού αλατιού, το σάλιο και οι γαστρικές εκκρίσεις είναι σε θέση να
διασπάσουν τις ίνες των υδατανθράκων. Στη διαλυμένη και ιονισμένη του
μορφή, το αλάτι ευοδώνει τις πεπτικές διεργασίες και απολυμαίνει τη
γαστρεντερική οδό.
Απεναντίας,
το επιτραπέζιο χημικό αλάτι έχει ακριβώς την αντίθετη επίδραση. Για να
κάνουν το αλάτι ανθεκτικό στην επαναπορρόφηση της υγρασίας και πιο
εύχρηστο για τον καταναλωτή, οι βιομηχανίες αλατιού προσθέτουν στην
τελική φόρμουλα του αλατιού χημικές ουσίες (αφυγραντικά) και διάφορα
λευκαντικά. Μετά την επεξεργασία, το αλάτι δεν μπορεί να αναμειχθεί με
τα υγρά του ανθρώπινου σώματος. Αυτό υποσκάπτει τις πιο βασικές χημικές
και μεταβολικές διεργασίες του οργανισμού. Η κατακράτηση υγρών αλλά και
τα προβλήματα αυξημένης πίεσης του αίματος είναι οι πιο εμφανείς
συνέπειες της κατανάλωσης αλατιού. Το ραφιναρισμένο αλάτι προστίθεται
σε χιλιάδες τρόφιμα. Πάνω από το 50% του αμερικανικού πληθυσμού υποφέρει
από κατακράτηση υγρών (βασική αιτία της παχυσαρκίας).
Πριν αρχίσει η χημική παρασκευή του αλατιού, τότε δηλαδή που το αλάτι συλλεγόταν από αλυκές, θεωρείτο ένα από τα πολυτιμότερα προϊόντα της γης. Ήταν πιο πολύτιμο ακόμη και από τον χρυσό. Την εποχή που άκμαζε ο πολιτισμός των Κελτών, χρησιμοποιούσαν το αλάτι για την αντιμετώπιση σοβαρών σωματικών και διανοητικών διαταραχών, σοβαρών εγκαυμάτων και άλλων ασθενειών. Έρευνες απέδειξαν ότι το θαλασσινό αλάτι διαταράσσει την ισορροπία των ηλεκτρολυτών. Αυτό προκαλεί απώλεια της ανοσοαπάντησης, αλλεργίες και πολλά άλλα προβλήματα υγείας.
Πρόσφατα, το αλάτι έχει αποκτήσει κακή φήμη και ο κόσμος έχει μάθει να το φοβάται, όπως φοβάται και τη χοληστερόλη και το φως του ηλίου. Πολλοί γιατροί λένε στους ασθενείς τους να απέχουν από τροφές πλούσιες σε νάτριο. Ωστόσο, η αποχή από το αλάτι μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια μετάλλων και ιχνοστοιχείων, καθώς και άλλες επιπλοκές. Η κατανάλωση φυσικού αλατιού ικανοποιεί την ανάγκη του οργανισμού για αλάτι και δεν διαταράσσει την ισορροπία των ηλεκτρολυτών. Αν η διατροφή σας περιέχει αρκετό κάλιο σε φυσική μορφή, δεν πρέπει να ανησυχείτε για τη μικρή ποσότητα νατρίου που περιέχει το θαλασσινό αλάτι. Τροφές που περιέχουν πολύ κάλιο είναι οι μπανάνες, τα βερίκοκα, τα αβοκάντο, ο κολοκυθόσπορος, τα φασόλια, οι πατάτες, η κίτρινη κολοκύθα και άλλα λαχανικά. Όταν μειωθούν τα επίπεδα καλίου κάτω από το φυσιολογικό όριο, το νάτριο (ακόμη και αυτό του φυσικού αλατιού) μπορεί να καταστεί πηγή ανισορροπίας. Το αλάτι από τα ύδατα που περιβάλλουν τις δυτικές ακτές της Γαλλίας και της Αγγλίας (έχει γκρι χρώμα) είναι εξαιρετικό προϊόν, επειδή λαμβάνεται μέσω της φυσικής αποξήρανσης. Στην αγορά μπορεί κανείς να βρει και άλλους τύπους φυσικού αλατιού. Άλλα είναι πολύχρωμα, άλλα έχουν ροζ χρώμα. Αν ληφθούν διαλυμένα σε νερό ή προστεθούν στα φαγητά, αυτά τα αλάτια έχουν πολύ ευεργετική επίδραση σε κυτταρικό επίπεδο. Τα φυσικό αλάτι συμβάλλει και στην αποτοξίνωση της γαστρεντερικής οδού.
ftiaxno.gr
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Υπόθετο" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
