Μπα, δεν είδα την αλλαγή του έτους στην Καλλικράτεια. Όχι ότι πήγα κανένα ταξίδι, κάτι λίγα χιλιομετράκια διένυσα μέχρι να φτάσω στη φιλοφωλιά. Σκέφτομαι μήπως έχασα κανένα σπουδαίο χάπενινγκ, όχι με φωτοθεάματα και τέτοια, αλλά περισσότερο τα πιθανά καμώματα καμιάς περσόνας, από αυτά που συνηθίζονται όταν ο ενθουσιασμός είναι μεγάλος και το αλκοόλ πολύ. Υποθέτω όταν χαλαρώσουν τα πνεύματα θα αρχίσουν οι αφηγήσεις.
Κυκλοφόρησε η εφημερίδα πριν λίγες μέρες, συγκεκριμένα την Παρασκευή. Ακόμη δεν άκουσα κανένα σχόλιο παρά μόνο από τη Μαρία Μ. η οποία θεωρεί ότι υπήρξα προσβλητικός στο άρθρο μου σχετικά με την πρωτοβουλία της συλλογής υπογραφών για την παιδική βιβλιοθήκη. Ήθελα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου αλλά δεν είπα πολλά. Πήγα μέχρι του Μένιου to μπάρ και πήρα ένα καφέ. Δεν ήταν κανένας γνωστός εκεί οπότε μπορούσα να σκεφτώ το θέμα ψύχραιμα (αν και δε θυμόμουν παρά ελάχιστα από αυτά που έγραψα 10 μέρες πριν).
Όταν όμως μου έφερε ο Θανάσης τον καφέ, πήρε το μάτι μου ένα χαρτί σουρωμένο ελαφρώς κάτω από τα νεροπότηρα. Ήταν το κείμενο του μοίρασε ο Καλογνωμάς στο δημοτικό συμβούλιο και το οποίο ποτέ δεν κατάφερα να βρω και να διαβάσω. Ανακουφίστηκα διαβάζοντας πως αποδέχθηκε τη συγνώμη μου (μη χέσω). Γούρλωσε το ματάκι μου όταν διάβασα πως «παρατάχθηκα δίπλα στον ισχυρό για να κερδίσω μια θεσούλα στο δήμο».
Gosh, επιστρέφω αμέσως.
Περισσότερα... »

